Met The CubeHouse is het deelgebied Mahler 4 op de Zuidas klaar, hoewel de ABNAmro nog een tweede leven ingaat. In het CubeHouse nemen Arcadis en BNP Parisbas hun intrek: alles staat in het teken van duurzaamheid en circulariteit. En mobiliteit maakt daar een belangrijk deel van uit.
Omgenaakbaar. Dat is de eerste kwalificatie die te binnen schiet bij het zien van The CubeHouse op de Zuidas, het nieuwe hoofdkantoor van Arcadis en BNP Paribas. Dat komt door de gelede opbouw van de gevel die bestaat uit schuin geplaatste schermen van strekmetaal en zonnepanelen. De laatste zijn zo listig geplaatst dat ze niet te herkennen zijn als zonnepanelen.
The CubeHouse is het sluitstuk van Mahler IV als we de totale metamorfose van de oude ABN Amrobank niet meerekenen. Hiermee is het gebied tussen de Beethovenstraat en de Parnassusweg ingevuld. Klaar. Vol gezet met torens, die elkaar lijken te verdringen. Veel drukdoenerij, veel egotripperij, hoewel The CubeHouse tot de uitzondering behoort. The CubeHouse, zo genoemd omdat het is opgebouwd uit vijf kubussen, neemt een strategische positie in omdat het aanschurkt tegen de Brittenpassage, de toekomstige ingang naar het nieuwe Station Zuid.
Het is geen architectuur die wil behagen of pleasen en dat kan misschien ook niet omdat het complex steunt op de ondergelegen bestaande parkeergarage. Architect is Florian Idenburg, van Nederlandse afkomst maar gevestigd in New York waar hij onder meer the New Museum ontwierp. Omdat de Zuidas graag goede sier maakt met architecten van naam – MVRDV, UN Studio, Vignoly, Ito, Michael Graves – mocht Idenburg in het rijtje niet ontbreken. Het is de eerste keer dat hij zijn opwachting maakt in Nederland, nadat hij in 2010 de Charlotte Kohlerprijs heeft gewonnen.
Arcadis, een internationale organisatie die ontwerp- engineering- en adviesdiensten levert met maar liefst 36 duizend werknemers, wilde een integraal ontworpen gebouw en vond daarin BNP Paribas – ook geen kleintje – aan zijn zijde. Integraal en duurzaam; noblesse oblige. Een gebouw dat over een kleine eeuw nog steeds aan de wensen van de gebruikers voldoet waarbij kwaliteit en een goede ruimtelijke inpassing hoog in het vaandel staan. Menselijke maat, interactie met de omgeving en vanzelfsprekend natuurlijke materialen: er is volop gebruik gemaakt van cross laminated timber, in de wandpanelen en in de meter dikke kolommen. Daarvoor is opnieuw geput uit een Oostenrijks productiebos. Die houten kolommen, zichtbaar vanaf de openbare weg, lijken enigszins te botsen met het high tech-karakter van de gevel, waarin glas en metaal de hoofdmoot vormen.
Dan is er hemelwater dat opgevangen wordt in een daktuin (met bijenhotel) en de toiletten spoelt. Speciaal aan the CubeHouse zijn de breath spaces die als buitenruimte rond het gebouw fungeren, groene longen waar werknemers kunnen werken en ontspannen. De breath spaces hangen als een sluier of schil om het gebouw heen. Theoretisch klopt deze toelichting maar de praktijk leert dat het wat onaantrekkelijke schachten zijn: is de daktuin van bovenaf zichtbaar? Dat is moeilijk te zeggen.
Dat neemt niet weg dat de kantoren, de binnenkant dus, uitnodigend zijn met veel ruimte voor werkcellen, boardrooms, ontmoetingsplekken, besloten en open zitjes. Het begrip kantoortuin kan bij het vuilnis. Overal treedt een prachtig uitzicht binnen, en dat mag een wonder heten in zo’n vol bebouwd stuk stad. Met helder weer is zelfs Utrecht zichtbaar.
Omdat mobiliteit ook valt onder het chapiter duurzaamheid, is het logisch dat de fietsenstalling een ereplaats inneemt, direct toegankelijk en zichtbaar vanuit de lobby. De werknemers van Arcadis en BNP Paribas worden aangemoedigd de auto te vergeten en per fiets of ov naar het werk te gaan: het station ligt om de hoek. Dat was trouwens een van de redenen dat de bouw in rap tempo – iets van twee jaar – werd voltooid. Het is en blijft dringen op de bouwplaats met de terminal nabij.
De plint met de lobby is expres hoger dan normaal uitgevoerd. Deze ruimte is als een semi-openbare plek bedoeld met een podium voor presentaties, recepties en de vrijdagmiddagborrel. Een klein restaurant en een Apple Store zullen erbij komen. The CubeHouse schaart zich bij een reeks gebouwen op de Zuidas die Amsterdam onmiskenbaar een kosmopolitisch karakter heeft gegeven. Heeft Idenburg en zijn bureau SO-IL hiermee een ticket verworven voor volgende projecten? Het is de vraag. Daarvoor is zijn ontwerp wat afstandelijk, technisch ook en niet onbelangrijk: het concept van gestapelde kubussen die maar boven taps toelopen, is van de straatkant bezien niet aan het gebouw af te lezen.