•  
    • bureau met paperclip-dispenser; wil iemand dat nog?
    • kopspiegellamp-explosie - iets voor lounge liefhebbers....
    • een fondue-arrangement; interessant voor post-hippies.

    Waarom zou je je nog overgeven aan de koopzondag, als je ook alles via het net kunt aanschaffen? Er is eigenlijk maar een reden voor: in het echt laat elk artikel zich beter bekijken en vooral bevoelen. Stof bijvoorbeeld moet je door je handen laten glijden.
    Maar muziek, boeken, speelgoed en zelfs auto’s lenen zich uitstekend als assortiment in de webwinkel. En in juni werd bekend dat een ontwerpster van vrouwenmode haar couture alleen nog via het net aanbiedt en wel zo dat de consument al diezelfde dag over een mantelpakje kan beschikken. De modeontwerpster deinst er niet voor terug daar bedragen boven de 1000 euro te vragen en kennelijk heeft de koper daar ook geen moeite mee: hier wordt perfect ingespeeld op het tijdgebrek om te shoppen en het gemak van bezorging thuis.
    Nog succesvoller dan de webwinkels zijn de veilingsites op het net. Zodra je je inlogt, word je overspoeld met aanbiedingen. Kinderbedje! Alle afleveringen van Zeg ‘ns AA op video! Een Yamaha-piano! Alles wat ons thuis in de weg zit en niet via de vrijmarkt van Koninginnedag kan worden verkocht, belandt op het net.
    Daar zit – opnieuw – een gemakkelijk en een gevaarlijk kantje aan. Een vriendin poogde op Marktplaats haar Alfa Romeo (tien jaar oud, 155 duizend kilometer op de teller) te slijten aan een belangstellende. Ze had er niet goed bij nagedacht hoe de transactie vervolgens zou verlopen, want op de advertentie kwam een sjacheraar-achtige man af met wie ze in een café had afgesproken. De man had niet alleen te weinig geld bij zich - hij wilde de Alfa bijna gratis overnemen -, Erger nog, hij ontpopte zich als een stalker, die bij nacht en ontij aan de telefoon hing met alle soorten bedreigingen. De politie moest er aan te pas komen om van deze lastpak verlost te raken.
    Dat later in de krant een bericht opdook dat een moeder en dochter verschillende veilingbezoekers oplichtten, door wel geld te incasseren maar niet de spullen te leveren, wekte dan ook geen verbazing. Kennelijk is het digitaal veilen nog niet waterdicht en moeten de spelregels virtueel worden aangescherpt.
    Zelf heb ik een ontmoedigende ervaring met Marktplaats. Misschien was dit de uitgelezen mogelijkheid om het nog betrekkelijk nieuwe kinderledikant van de hand te doen (inclusief lattenbodem) en een Gispen-bureau, oorspronkelijk grijs maar opgevrolijkt met een wijnrode kleur. Op de eerste advertenties kwam geen enkele reactie – ze bleken zelfs niet te zijn bekeken, zei de webbeheerder. Was de prijs aan de hoge kant? Of heeft iedereen al zo’n kantoormeubel? Ik paste het drie keer aan totdat het absolute minimum wat mij betreft was bereikt.
    Opnieuw geen reactie. En ik begon langzamerhand te vermoeden dat Marktplaats niet zozeer een veilingsite maar een dumphandel was, waarin je door de bomen in het bos niet meer kon zien.
    Toen ik het bureau in de kelder nog eens onderwierp aan een inspectie, zag ik dat wateroverlast van de afgelopen maanden blad en poten danig hadden verroest. De dag daarop zette ik de oude Gispen bij het oudvuil.