•  
    • De kamer met een badkamer van Joep van Lieshout
    • Een en al droog design in een kamer
    • Bedstee met een Staphorst-dessin op het doek

    De gast die in het Lloyd Hotel te Amsterdam een kamer wil boeken, wacht een zware, zo niet onmogelijke keus: in welke van de 120 kamers moet hij zijn intrek nemen? Wordt het de zolderkamer met open dakbeschot, spanten en balken waaraan zelfs de haken zijn geschroefd voor de schommel, zodat het kind zich niet hoeft vervelen? Valt de keus op de kamer met het bed dat is afgeschermd met een originele Staphorster doek? Of droomt hij weg in een ontwerp van MVRDV Architecten die een kast ontwierpen die zich rondom de wastafel vormt en die opengeklapt de douche blijkt te herbergen: het doucheputje is een geperforeerd houten vlonder.

    Niets is wat het lijkt en alles is wat het is, in het Lloyd Hotel, zo onorthodox is deze nieuwe loot aan de hotellerie/horeca-stam in het Oostelijk Havengebied. Kamers hebben onverwachte uitzichten op de schilderachtige toren met klok, of op de restaurantvloer in de centrale vide. Douches staan net als de badkuipen pontificaal in het midden van de kamer, zodat het badgenot een soort voorstelling wordt. Deze enorme variëteit moet Amerikanen, gewend als ze zijn aan de Best Western-standard gek maken – er klaagde al een dame dat ze haar japonnen niet kwijt kon in de kast. Er werd schielijk een hap uit de plank gezaagd om haar te gerieven. En dan zijn er nog kamers waar je bijna je kont niet kan keren, balzalen met tien meter lange bedden of juist intieme bedsteden in de vroegere liftkoker. Sommigen zullen voor hun douchebeurt naar een gezamenlijk badlokaal moeten en zich tussen de pokdalige tegels afboenen. Daarmee horen ze tot de gasten die het verleden van het oude Lloyd op waarde weten te schatten, want zo baadden vanaf 1917 de landverhuizers die hier verbleven in afwachting van hun inscheping naar Amerika. Dergelijke gemeenschappelijke voorzieningen waren ook nodig in de latere bestemmingen van het robuuste complex: huis van bewaring tijdens de Duitse bezetting, detentieplaats voor collaborateurs en tussen 1964 en 1989 jeugdgevangenis. Het door E. Breman ontworpen Lloyd is een levend stuk Europese geschiedenis, zou je kunnen zeggen, met hoopvolle en barse kanten, waar nu een happy end aan wordt toegevoegd.

    Een avontuur, noemt een van de vier initiatiefnemers, Suzanne Oxenaar het, dat wat haar betreft een avontuur moet blijven. Met haar compagnons trok ze een leger ontwerpers aan die producten leverden aan het hotel, zoals Hella Jongerius, Richard Hutten, Joep van Lieshout, en Christoph Seyferth, terwijl MVRDV, bekend van de Villa VPRO, het grand design bedacht. Hart van dat ontwerp is een adembenemende vide in het midden van het hotel, waar een trap doorheen slingert en doorsneden met entresols. Aan de oostzijde bevindt zich de culturele ambassade van het Lloyd, waarmee het hotel zich wil onderscheiden van de Hiltons, NH’s en andere ketens. Kunstenaars of cultureel geïnteresseerde gasten zijn met name welkom in het Lloyd. De behoefte groeit aan een persoonlijke ontmoetingsplaats, aan een plek waar heden en verleden samenkomen. Het Lloyd Hotel is wel vergeleken met Hotel New York in Rotterdam waarin ook gezocht is naar het bijzondere, maar verder gaat elke vergelijking mank. Wordt in New York de heimwee van de wereldreis opgehaald, in het Lloyd draait het om tegendraadsheden van het hier en nu, om een stuk geschiedenis dat een kwartslag is gedraaid.

    Comfort is in de ogen van Oxenaar een grote tafel op je hotelkamer, of goed eten, 24 uur per dag – en dat kan in het ‘snelle buffet’ dat als een U-vorm in het restaurant is ingericht. Sloom eten kan trouwens ook, aan gedekte tafels in een ruimte waar de vroegere landverhuizers werden ontsmet. Tussen al die verschillende snelheden door, staan de ankers uit het verleden. Uit een hotel in Litouwen wist Oxenaar oosterse tapijten te plukken die warmte toevoegen aan de aangestreken vloeren, maar haar grootse trots betreft het meubilair van K. de Bazel dat ze ‘ergens in Nederland’ vond en nu op de gangen en in sommige hotelkamers prijkt. Heeft een hotelgast zo’n antieke stoel nota bene in de doucheruimte geplaatst, ontdekt Oxenaar! Die blijkt de formule van het Lloyd niet helemaal te hebben begrepen. Hoewel. Als je kamers aanbiedt waarin slaap- en badkamer in elkaar overlopen, kun je wonderlijk gedrag verwachten. Sterker zelfs: dat soort vindingrijk publiek heeft een streepje voor in het Lloyd Hotel.

    www.lloyd-hotel.com Adres: Oostelijke Handelskade Amsterdam.