De lusten van een buitenkeuken

Tuincentra verkopen steeds meer accessoires dan planten. En: tuincentra kunnen alleen maar bestaan dankzij het niet-groene aanbod, schreven de kranten bij het begin van het ‘buitenseizoen’ afgelopen voorjaar. Je hoeft maar een willekeurig tuincentrum binnen te lopen om die tendens zelf te kunnen waarnemen. De planten staan in het verdomhoekje: dat is het domein voor die stakkers die geen tuinman kunnen betalen. De rest van het bezoek stevent direct af op fonteinen, parasols, schommelbanken, de afdeling dierenbenodigdheden en de barbecues. En de buitenkeuken niet te vergeten.
Het is het logisch vervolg op het designinterieur. Nadat heel Nederland de afgelopen jaren zijn binnenhuis heeft omgeploegd en er een lounge-belevenis van heeft gemaakt, kon de tuin niet achterblijven. Hoe meer klinkers en tegels, hoe beter, terwijl planten zijn teruggebracht tot decorstukken. Geknipt, geschoren en getemd. Overbodig te zeggen dat het gezon eveneens tot minimale proporties is teruggebracht als betrof het het schaamhaar van een Centerfold. Voor maaien heeft de moderne mens geen tijd.
De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de buitenkeuken ook even door mijn hoofd heeft gespeeld en wel in de vorm van een verrijdbaar handzaam exemplaar met de hoogstnoodzakelijke voorzieningen. Wie een park als een tuin heeft of een ver afgelegen dakterras kan zijn gasten imponeren door de maaltijd ter plekke ‘af te maken’. Nooit meer een lauw stukje vlees of vis op de je bord in de tuin. Het leek aanlokkelijk, hoe dan ook.
Toch slaat de twijfel toe als je de modellen van de keukens bekijkt in een tuincentrum. Hoewel in de folders de woorden strak en modern vallen, is het doorgaans een rustieke bedoening, zo’n fornuis in een halfopen houten schuur. Terug naar de natuur? Bekijk het maar: wie slim is koopt zo’n schuur met insectennet, om die opdringerige wespen in augustus te weren.
Waarom eigenlijk een buitenkeuken? Ook daar geven tips in de brochures een verhelderend antwoord op. ‘U wil buiten ook wel eens uitdagende gerechten bereiden.’ ‘U komt werkruimte te kort op en rond de barbecue.’ ‘U bent al een barbecue-verslaafde.’ ‘U hebt met regelmaat vrienden of familie op bezoek in de tuin.’ ‘Koken binnenshuis is ’s zomers met het opwarmend klimaat geen pretje meer.’ Met name stelling 2 sprak me wel aan bij de gedachte aan schalen garnalen in het gras die op het moment suprême altijd omkieperen.
Antwoordt U op alle vijf stellingen ja, dan dient U ogenblikkelijk tot aanschaf van een buitenkeuken over te gaan. Maar stel nu dat U alleenstaand bent en bijna nooit iemand op bezoek krijgt, laat staan in de tuin, dan zou ik toch eerder een jacuzzi overwegen dan een buitenkeuken, als er dan toch met geld gesmeten moet worden. Daar kun je dan – zie de Big Brother-ensceneringen – nog eens contacten aangaan met een ander. Of het fornuis nu binnen staat of buiten: de kok zal altijd dienend zijn. Op de achtergrond, zoals het hoort.