•  
    • het voormalig slachthuisterrein, ook al zo'n dudok-citaat
    • de marconistraat in hilversum, de bewoners zijn zeer enthousiast, maar is het creatieve architectuur?
    • het van het hoffplein in liebergen, voor oud, achter neo-retro

    Hoe moet het verder met Hilversum? Die vraag stond centraal tijdens een debat dat ik op 16 maart leidde in het Museum Hilversum, uitvloeisel van de culturele planologie van de provincie Noord-Holland. Culturele planologie, ooit bedacht door Rick van der Ploeg, komt er op neer dat verschillende disciplines elkaar zo versterken dat de bevolking vervolgens zelf initiatieven gaat ontplooien.
    Dudok ontwierp het stedenbouwkundig plan voor Hilversum in de jaren twintig,lette op elk detail, op de assen van de wegen en op de hoge elementen aan het eind daarvan, meestal scholen. In de wijk Liebergen zijn nu te kleine Dudok-woningen vervangen door nieuwe, grotere, in zijn geest. Dudok revisited: het is een onthutsende ervaring. Een wijk die niet alleen door mij maar ook door de deelnemers van het debat als benauwend werd ervaren, hoe zorgvuldig alles ook was gedetailleerd en bedacht. Maar moet je het verleden zo klakkeloos nabootsen, is er dan sinds 1929 niks nieuws onder de zon? Dudoktatuur, noemde een deelnemer de regie van de oude bouwmeester terecht, alsof de stad nog steeds zo wordt geregisseerd dat er geen ruimte is voor iets nieuws. Alleen buiten dat stramien zijn nieuwe initiatieven te bespeuren, zoals het Instituut voor Beeld en Geluid van Neutelings Riedijk.
    Het advies aan Hilversum luidde dan ook op die vrijdagmiddag: sluit het hoofdstuk Dudok af en begin wat nieuws. Het schijnt met Villa Industria te gebeuren.